Tandil is maar een paar uurtjes rijden door de pampa’s maar je waant je in een geheel andere wereld. Totaal het tegenovergestelde van Buenos Aires is het een klein stadje in de heuvels met mooie natuur en schattige huisjes. We gingen op bezoek bij Djaja die daar nu een paar maanden woont en werkt. We konden gratis verblijven in een hostel dat bijna af is en volgende week open moet gaan. Bij aankomst bleek dat het ‘hostel’ nog lang niet af was en dat we bij mensen in hun woonkamer konden slapen. Het was een superschattig huisje aan een meer in een prachtige omgeving alleen helaas wel van hout met overal gaten en kieren en geen verwarming. In Tandil bleek het bovendien ook nog eens zo’n 10 graden kouder te zijn dan bij ons dus dat was behoorlijk koud ’ s nachts. Verder was er geen warm water om te douchen en werd er op zaterdagochtend om 7 uur weer begonnen met klussen. Gelukkig werd dit alles ruimschoots goed gemaakt door het lieve meisje van het hostel en de gezelligheid van haar 3 honden en 2 katten. Al met al een hele leuk ervaring dus en wel even iets anders dan ons luxe appartement in Buenos Aires! Djaja heeft ons alle ins & outs van Tandil laten zien en we hebben zowaar ons Spaans een beetje kunnen oefenen in de praktijk.  Na twee hele gezellige dagen met erg weinig slaap dachten we lekker te kunnen uitrusten in de bus terug op zondagavond. Helaas werden we in bus vergezeld door het plaatselijke meisjeshockeyteam dat ook terugkwam van een weekendje weg en waarschijnlijk alles gewonnen had en daarom de hele bus toezong en toeschreeuwde..

We waren dan ook blij toen we weer waren in Buenos Aires. Het voelt hier echt al een beetje als thuis dus we vinden het erg jammer om hier binnenkort al weer weg te gaan. Voor degenen aan wie ik het nog niet verteld had; we hebben besloten om hier geen werk te gaan zoeken. De lonen zijn erg laag (gemiddeld minder dan 4 euro per uur), terwijl de prijzen hier alleen maar stijgen. Als wij hier les zouden gaan geven zouden we heel veel uur moeten werken, heel zuinig moeten leven en dan zou het nog de vraag zijn of we daarmee rondkomen. Dit zien we beiden niet zo zitten dus blijven we hier nog tot het eind van de maand en gaan we daarna nog een maand reizen. Op het programma staat oa een tripje naar Mendoza (de bekende wijnstreek), de verjaardag van Phil vieren in Chili (Santiago & Valparaiso), iets proeven van de iets meer inheems Argentijnse cultuur in Salta en de oudste stad van Argentinië, Corrientes, bezoeken op de  weg naar de Iguazu watervallen. Tenslotte gaan we via Rosario terug naar Buenos Aires om daar op de boot te stappen naar Uruguay waar we Djaja wederom zullen ontmoeten! Eind mei zullen we dan weer huiswaarts keren om van onze tweede zomer dit jaar te genieten .

Maar tot het zover is hebben we eerst nog twee weken in onze tijdelijke thuisbasis hier. Op onze talenschool behoren we inmiddels tot het meubilair. Elke week komen en gaan er weer nieuwe mensen maar gelukkig zijn er een aantal die ook een tijdje blijven met wie het buiten de les ook gezellig is. Zo was hier bijvoorbeeld afgelopen week een filmfestival en zijn we oa naar een documentaire over Maradona geweest die gewoon op straat werd vertoond, heel leuk! Verder hebben we nu een hele leuke docente die ons naast het Spaans ook van alles verteld over het leven hier. We staan soms versteld van al haar verhalen over corrupte politie en politiek en over het verschil tussen arm en rijk hier. Heel erg interessant om allemaal te horen maar als verwende Westerling ook moeilijk om te begrijpen dat men hier niet anders is gewend.  Gelukkig merken wij hier zelf eigenlijk niks van en zijn we vooral heel erg aan het genieten!  Vanaf morgen hebben we een lang paasweekend waarin we naar een polo- en (weer) een voetbalwedstrijd gaan. Daarna nog een paar daagjes les en dan het weekend daarop weg. Ik was graag langer gebleven maar aan de andere kant hebben we ook wel zin om te gaan reizen!

Hoe is het in Nederland? Met pijn in mijn hart kan ik zeggen dat het op dit moment bij jullie waarschijnlijk warmer is dan hier. In het zonnetje is het nog wel lekker maar de tijd van zonder jas lopen is helaas voorbij.. De herfst is nu echt begonnen en het is een rare gewaarwording dat het nog steeds rond de 20 graden is terwijl er overal bladeren van de bomen vallen en de winkels vol hangen met winterkleding.

Wij gaan nog even genieten van onze laatste dagen hier, voordat we ons luxe appartement gaan verruilen  voor hostels, busreizen en andere avonturen!

Muchos besos a todos!

’s Middags werden we samen met een hele groep andere toeristen opgehaald door een bus die ons naar La Boca bracht. We hadden de twee meest hilarische gidsen die je je maar kan voorstellen: de één was een kopie van Shaggy (van Scoobidoo) en werd dan ook zo genoemd. De ander was een vrouw van middelbare leeftijd en waarschijnlijk de grootste Boca fan van Argentinië, compleet met een hele Boca outfit en meerdere tattoos van Maradona. In de bus werden ons enthousiast de juiste Boca liedjes geleerd zodat we die in het stadion konden meezingen. Na eerst bier en pizza in de kroeg (een soort supportershome) om in de stemming te komen vertrokken we richting stadion. Voordat we bij La Bombonera aankwamen moesten we eerst nog een stukje door La Boca lopen. Dat dit best een gevaarlijke wijk is bleek wel uit het aantal ME-busjes op straat en de dwanghekken die we om de 20 meter door moesten lopen en waar je werd gefouilleerd. Grappig detail is trouwens dat ons in de bus ook verteld werd dat als je iets mee wilde nemen in het stadion wat verboden is, dat je dat dan gewoon in je schoen moest doen..

Eenmaal in het stadion maakten we kennis met de Argentijnse voetbalgekte. Voor, tijdens en na de wedstrijd werd er aan één stuk door gezongen, gesprongen en aangemoedigd: De wedstrijd was saai en niet om aan te zien en Boca verloor bovendien met 2-0 maar door al het gezang en geklap was het een gezellige boel op de tribune! Het uitzicht op ‘La Doce’ (zeg maar de F-side van de Boca fans, oftewel ‘de twaalfde man’) die het hele stadion ook nog aan één stuk door voorzagen van een drumconcert maakten het helemaal af.

Na afloop van de wedstrijd stond het huilen onze gidsen nader dan het lachen en het biertje na afloop wat ook included was in de tour werd maar even overgeslagen.  Desondanks was dit echt een onvergetelijke ervaring en nog eens wat anders dan een wedstrijd in de Arena.. Ik zou iedereen die naar Buenos Aires gaat dan ook zeker aanraden om er ook heen te gaan. De tour is best wel prijzig (op eigen houtje gaan schijnt te gevaarlijk te zijn) maar het geld zeker waard!

Voor de rest hebben we al aardig onze draai gevonden hier! We gaan elke dag braaf naar de Spaanse les en merken gelukkig ook al dat we ons in het dagelijks leven nu aardig kunnen redden in het Spaans. Naast Spaans leren we in de les allerlei grappige weetjes over de cultuur hier. Zo is het hier normaal om als je kleding koopt van bijvoorbeeld 60 euro dat je dit in termijnen afbetaald en vinden ze het hier niet nodig om sloten op wc-deuren te doen waardoor iedereen de deur krampachtig vasthoudt als ie op de wc zit.. En, niet te vergeten; we hebben een masterclass gehad over het bereiden van de nationale Argentijnse drank, Mate! Verder is hier vanaf vorige week al een heleboel Nederlands bezoek! Vrienden van Phil waren hier het weekend en zijn nu alweer vertrokken en Katoe is hier vorige week aan gekomen. Vrijdag komen Renée, Lara en Sofie hierheen dus dat wordt één groot feest allemaal!

Na eerst twee heerlijk warme dagen van bijna 30 graden is het nu na een enorme onweersbui gisteren vandaag opeens een graad of 18 en regent het al de hele dag (lijkt Nederland wel..). Echt hele grote temperatuurverschillen binnen 2 dagen waardoor je de ene dag nog in je bikini ligt en de volgende je warme kleren en jas aan moet, heel gek!

Dit was het weer voor nu, saludos a todos en Holanda!

Xxx

Hola a todos!

Op veler verzoek hier de eerste update vanuit Buenos Aires! De reden dat ik nog niet eerder iets gepost heb is omdat we op z’n zachts gezegd een beetje een slow start hadden hier (lees: we hebben meer ziek op bed gelegen dan dat we ons appartement uit zijn geweest) maar daar gaat nu hopelijk verandering in komen! Deze week zijn we begonnen met Spaanse les, en dat is ook hard nodig in het dagelijks leven met boodschappen etc. want over het algemeen spreekt men hier 0,0 Engels. Ik zal jullie vertellen hoe onze eerste dagen zijn verlopen..

Op dinsdag 1 maart kwamen we na een lange reis aan in het zonnige Buenos Aires. Ons appartement  is super en nog beter dan we hadden verwacht! We wonen in een leuke buurt in een redelijk luxe appartementencomplex, compleet met mooie grote entree, een doorman en een lift. Wij hebben zelf een leuk studiootje met balkon en op het dak natuurlijk het zwembad (letterlijk 2,5 bij 1 meter maar dat mag de pret niet drukken)! Onze wijk, Palermo Hollywood, bestaat uit allemaal leuke kleine straatjes met op elk hoekje wel een leuk restaurantje, bar of café.

Nadat we die eerste dag lekker uit lunchen waren geweest en ’s avonds onze eerste Argentijnse steak verorbert hadden had Phil die avond helaas meteen een voedselvergiftiging te pakken. De volgende dag zijn we dus thuis gebleven (ik dacht lekker bij het zwembad te gaan liggen, maar helaas: geen zwembadweer..). Gelukkig ging het snel weer beter en hebben we donderdag, vrijdag en zaterdag wat sightseeing gedaan. Donderdag zijn we naar het Plaza de Mayo geweest waar nog elke donderdag de dwaze moeders en oma’s een aantal rondjes lopen op aandacht te vragen voor hun verdwenen kinderen en kleinkinderen tijdens de dictatuur. Dit was heel indrukwekkend om te zien en voor mij nog leuker omdat ik een gratis gids bij me had die me dankzij zijn scriptie allerlei details en anekdotes kon vertellen hierover. Verder zijn we nog even op ‘Florida’ geweest, zeg maar de Kalverstraat/Nieuwedijk van Buenos Aires, heel toeristisch en druk en behalve heel goed opletten dat je niet gerold wordt is er weinig te doen..  Vrijdag zijn we in het andere deel van de wijk waarin we wonen geweest, Palermo Soho. Dit is echt het leukste stukje van Buenos Aires (van wat we gezien hebben tot nu toe..) en is dus maar een kwartiertje lopen vanaf ons huis! Hier vind je allemaal leuke pleintjes met markten en nog meer leuke bars, restaurants etc.  Palermo Soho is ook hét hippe uitgaansgebied hier dus wat dat betreft is de locatie van ons appartement ook perfect!

Zaterdagavond wilden we het nightlife van Palermo Soho natuurlijk met eigen ogen gaan bekijken. Helaas was ik dit keer degene die roet in het eten gooide. Ik had een beetje keel- en hoofdpijn (waar ik de airconditioning in ons appartement overigens als hoofdschuldige van verdenk) en dacht dat dit wel over zou gaan door een avondje vroeg te gaan slapen. Helaas liep het ietsje anders en heb ik de 3 dagen erna op bed gelegen, letterlijk te ziek om ook maar 1 stap buiten de deur te zetten. Nadat Phil eerst nog dapper in zijn eentje een dagvullende stadswandeling had gemaakt heb ik hem ook aangestoken waardoor die arme jongen voor de tweede keer in een week ziek werd.

Alhoewel we dinsdag bij lange na nog niet beter waren hebben we ons toch naar onze eerste Spaanse les gesleept. De talenschool die we hebben uitgekozen is erg leuk en onze lerares erg goed dus daar zijn we blij mee!  We moeten elke dag een half uurtje reizen met de metro maar dat vinden we juist wel leuk omdat je zo een beetje het echte stadsleven meekrijgt. Vandaag dachten we op een iets makkelijkere manier naar de les te gaan (omdat Phil nog steeds niet beter is) door een taxi te nemen, maar dit bleek een domme toeristen gedachte.. . We deden er ongeveer 3 keer zo lang over door het drukke verkeer en kwamen dus veel te laat! Over de rijstijl van de taxi’s hier zou ik trouwens ook een hele blog kunnen schrijven, maar dat terzijde (misschien komt dat nog wel een keer..). Anyway, de Spaanse les bevalt dus heel goed en we maken braaf elke dag thuis ons ‘tarea’ (huiswerk). Ook organiseert de school allerlei activiteiten waarvoor je je kan inschrijven en zo gaan we binnenkort met een groep naar een voetbalwedstrijd van Boca Juniors.

Voor het weekend hebben we een aantal leuke dingen gepland. Morgen (vrijdag) hebben we een etentje met een vriendin van Phil hier en nog wat mensen en zaterdagavond een borrel met mensen van onze school. Verder willen we dit weekend een beetje in de stadsparken gaan chillen om te zien hoe alle Argentijnse families daar traditioneel met elkaar picknicken en op zondag in San Telmo naar een antiekmarkt. Ook zijn we dit weekend 2 jaar samen dus dat moet ook gevierd worden, het liefst met een etentje in een Argentijnse Parilla (traditioneel steakhouse waar de beesten voor je neus aan het spit hangen terwijl je eet.. eet smakelijk!). Maargoed, eerst maar eens zien dat we allebei weer helemaal fit worden en dan kan ons avontuur hier pas echt goed beginnen!

Hoe is het daar in Nederland? Oh ja helemaal vergeten te zeggen, maar het is hier HEERLIJK weer natuurlijk, zo’n 25 à 28 graden! Ondanks dat we ons dus niet altijd even goed voelen zijn we wel heel blij dat we nu eindelijk hier zijn en dat we zo’n mooi appartement hebben! Ik zal vanaf nu wat vaker schrijven om jullie op de hoogte te houden van alles hier. De eerste foto’s staan trouwens al een tijdje op Phil z’n Facebook, en op zijn Picasaweb!

Hasta la proxima vez!

Xxx

Een paar weken na Phil zijn eerste bezoek stonden mijn andere drie favoriete bezoekers van het thuisfront alweer op de stoep. Op een zonnige zaterdagochtend kwamen Papa, mama en Robin hier aan. Volgens hen was het hier ijskoud, volgens mij een mooie lentedag . We zijn naar Malmö geweest, ik heb ze wat rondgeleid door Lund en natuurlijk mijn studentenhuis laten zien. De twee dagen waren gezellig en gingen helaas erg snel en voor ik het wist stond ik ze alweer uit te zwaaien op het perron.

Een kleine week later kwam Phil hier weer voor de tweede keer heen om ons 1-jarig samenzijn te vieren. Ik denk dat ik de komende 10 jaar samen ook veilig heb gesteld door hem mee te nemen naar een voetbalwedstrijd van FC-Helsingborg. Het was erg leuk om op zondagmiddag in het zonnetje in het stadion te zitten en te luisteren naar het gezang van de die-hard Helsingborgfans, die ondanks niet al te best spel, 90 minuten lang hun club bleven toezingen. Helsingborg  is ook een leuk stadje aan het water. Helaas was het zondagmiddag (dus alles dicht) en erg koud, dus hebben we niet veel meer van de stad gezien dan het stadion en de Espresso House. Als ik de kans heb ga ik zeker proberen om hier nog een keer heen te gaan. Phil zijn laatste twee dagen brachten we door in een Kopenhagen. We hadden een heel mooi hotel en heel erg geluk met het weer; we hebben uitgebreid geluncht op een terrasje!  

Na een moeilijk afscheid (een vliegveld is niet de beste plek om afscheid te nemen kan ik nu zeggen), moest ik thuis meteen weer hard aan de slag voor mijn studie. De afgelopen weken heb ik hard gewerkt aan een aantal opdrachten en een paper. Nu is alles klaar en heb ik mijn vak afgesloten met een B! Dit vak was echt heel erg interessant en vooral de klas met ongeveer 20 verschillende nationaliteiten erin was erg leuk. Zoals altijd leer je iedereen altijd pas een beetje beter kennen op het moment dat je al bijna klaar bent, zo ook nu. De afgelopen weken waren erg gezellig en vooral met een aantal meisjes uit mijn klas kan ik het erg goed vinden. Deze woensdag heb ik een international dinner waarop ik de meeste voor het laatst zal zien. Wat ook erg leuk was, is dat we met deze groep naar de UNDP office in kopenhagen zijn geweest. We kregen een nogal tegenvallende presentatie, maar het was natuurlijk erg leuk om dit gebouw van binnen te zien!

Afgelopen donderdag heb ik helaas ook alweer mijn laatste training gehad. Het was echt een hele leuke ervaring om de afgelopen maanden mee te trainen met H43/Lundagård. Naast dat ik natuurlijk erg graag handbal was het erg leuk om te zien hoe alles er toch een beetje anders aan toe gaat in een ander land en op een iets hoger niveau. De trainer was echt heel erg aardig en betrok mij overal bij, zo was ik na de training ook altijd welkom bij het eten, wedstrijdbesprekingen en feestjes. Het is erg jammer dat het seizoen al afgelopen is, want stiekem vond ik het handballen hier toch wel het allerleukste!

 Nu ben ik dus klaar met alles en heb ik opeens heel veel vrije tijd. Vorige week was het hier één dag 18 graden en heel veel zon, dus ik zag mezelf al zitten de komende dag in het park en op terrasjes. Helaas heeft de zon na die ene dag niet meer echt doorgezet, maar het is gelukkig niet meer koud en de lente is eindelijk in Lund ook begonnen! Donderdag ga ik met een groep van 8 mensen voor 4 dagen naar Stockholm.  Als ik hier aan mensen vertel dat ik naar Stockholm ga reageert iedereen echt ongeveer euforisch over dat Stockholm zo’n geweldige stad is. Ik ben dus erg benieuwd en heb er ook heel veel zin in!

Als ik terug ben uit Stockholm ben ik weer een weekje hier waarin ik hopelijk heel veel van het mooie weer kan genieten : ). Daarna ga ik voor drie dagen op een cruise naar Talin (in Estland) en twee dagen later staat de hele delegatie van IB hier alweer op de stoep! Zoals jullie waarschijnlijk al begrepen hebben ga ik een paar weken eerder naar huis dan gepland. Ik kan hier geen mastervakken meer volgen en ik zag het niet zo zitten om dan voor de lol maar een paar vakken te gaan volgen die vervolgens toch niet op mijn diploma bijgeschreven zouden worden. Ik heb er nu dus voor gekozen om hier nog een paar weken te blijven en een beetje te chillen en dus naar Stockholm etc. te gaan en daarna weer terug naar huis te gaan. Ik voorzie dat ik na al die trips niet veel geld meer over zal hebben en natuurlijk kijk ik er ook erg naar uit om weer lekker samen met Phil thuis te zijn in ons huisje (wat ik soms wel erg mis als ik hier de keuken binnenkom en de gootsteen weer verstopt is omdat mijn huisgenoten schijnbaar denken dat het een tweede afvalbak is..). Oh ja ik wilde ook nog even melden dat ik erg trots op mezelf was dat ik mijn schoonmaaktaken van de afgelopen week hier met succes vervuld heb. Het systeem is hier dat je 12 weken lang niks hoeft te doen en dan ben je 1 week de lul, waarin je al het afval moet weggooien en de hele keuken en corridor schoon moet houden.  Ondanks dat ik hier vanaf het begin al tegenop had gezien viel het eigenlijk best mee en kreeg ik zowaar complimenten van mijn huisgenoten dat ik de ‘hellkitchen’ zo schoon had gekregen. Dit was dus zowel goed voor mijn zelfvertrouwen als voor mijn relatie met mijn roommates .  

Dit was het weer voor nu, sorry voor het lange verhaal maar ik slaag er maar niet in om regelmatig te schrijven. Ben benieuwd hoe het met iedereen thuis is en kijk er nu al naar uit om iedereen weer te zien over een paar weken!

Kusjes!

Twee weken geleden was het dan eindelijk zover en kon ik mijn lieve vriendje gaan ophalen uit Kopenhagen.  Het was geweldig om elkaar weer te zien en een paar dagen samen te zijn! We zijn een dagje naar Malmö geweest en ik heb hem uiteraard heel Lund laten zien (ben je in een half uur mee klaar ). Verder hebben we onze tijd vooral besteed aan de dingen die we het liefst doen, namelijk heel veel eten en drinken

en koffie drinken.  (Waar  trouwens een Zweeds woord voor bestaat, Fika=uitgebreid gezellig samen koffie  drinken en bijkletsen)

 Na een paar dagen was het helaas uit met de pret en ging hij weer terug naar huis. Gelukkig had ik de week erna genoeg afleiding: ik begon namelijk met handballen! Ik heb een hele leuke club gevonden waar ik nu 4 x per week meetrain. Het is een groep met allemaal hele jonge meiden die op het punt staan te promoveren naar de eredivisie, dus dat zorgt voor een hele leuk sfeer! Alles is in het Zweeds dus dat is wel even wennen. Gelukkig is iedereen heel aardig en heb ik het grootste deel van het Zweedse handbalvocabulaire al onder de knie

Naast al deze inspanningen heb ik het nu ook echt ontzettend druk met studeren (elke week een heel boek lezen en er een paper over schrijven, wat denken die Zweden wel niet)! Het is heel veel werk maar wel een heel interessant vak dus heb het harde werken er ook wel over. Dit vak duurt nog tot eind maart en daarna is het tijd voor andere leuke dingen. De eerste week van april ga ik een paar dagen naar Stockholm en een week later ga ik samen met 2000 andere studenten op een partycruise van Stockholm naar Talin en terug!

De afgelopen twee weken ben ik naar 2 sitnings geweest. Sitnings zijn diners georganiseerd door de nations (soort studentenverenigingen hier) waar je je met een groep voor kan inschrijven. Je zit met zijn allen aan lange tafels en elke nation zingt dan zijn eigen clubliederen.

Ook is er voor elke sitning een thema, wat dan de dresscode voor de avond is. Die van ons van afgelopen vrijdag was bijvoorbeeld IKEA.. Een van de beste dingen aan een sitning is, naast de gezelligheid, ook het feit dat je niet in de rij hoeft te staan als je vervolgens uit gaat bij een nation.  Deze immense rijen waren voor mij de reden waarom ik al een tijdje niet meer naar Nations clubavonden was geweest, dus dit was perfect geregeld! Ik vind het best wel indrukwekkend dat alles bij de nations  vrijwillig door studenten zelf wordt verzorgd (dus ook het 3-gangen menu voor meer dan 50 personen bij een sitning) dus heb ik mezelf ook maar opgegeven om achter de bar te werken of te helpen bij lunches.

Gelukkig begint het weer eindelijk wat beter te worden! Het is niet meer zo heel koud en de bergen sneeuw op straat beginnen eindelijk een beetje te smelten.. :) Ook heb ik hoog bezoek om naar uit te kijken; volgend weekend komen papa, mama en Robin me opzoeken, yeaahh! Als zij weg zijn moet ik even een paar daagjes hard studeren en dan staat Phil al bijna weer op de stoep en gaan we samen een nachtje naar Kopenhagen!

Kortom, ik heb genoeg leuke dingen in het verschiet! Hoop dat alles goed gaat met jullie! Ik mis alles en iedereen thuis (ASC!) wel heel erg hoor!  Ben benieuwd hoe het met jullie allemaal is!

Groetjes! Of op z’n Zweeds: ‘Hej do!’

Voor de handballers onder ons: het dameshandbal wordt hier gespeeld alsof het herenhandbal is. Niemand draagt kniebeschermers, de hoeken blijven diep en het spel wordt voornamelijk gespeeld door de opbouwers, verder heeft de gemiddelde speelster hier het postuur van Sabine Heusdens..

Ik hoop van harte dat ik jullie binnenkort mee kan delen dat het me gelukt is om ergens mee te trainen!

Wederom is dit mijn uitzicht vandaag. Het blijft hier maar sneeuwen (dat wil zeggen: sneeuwstorm en wegen onbegaanbaar) en ik begin me zo langzamerhand af te vragen waarom ik naar Zweden op exchange ben gegaan en niet naar Spanje.. Aan de ene kant ben ik blij dat ik vandaag geen verplichtingen heb en de hele dag thuis kan blijven maar aan de andere kant is het ook saai. Er is genoeg te doen in de stad, maar met dit weer een kwartier bergopwaarts naar de stad fietsen (door meters sneeuw waardoor je het gevoel hebt dat je aan het motorcrossen bent) is toch echt te veel gevraagd. Gevolg is dat ik al bijna 130 van mijn verplichte 170 pagina’s literatuur heb gelezen en online kaartjes heb besteld voor mezelf voor handbalwedstrijden op woensdag, vrijdag en zondag. Volgens het weerbericht zal het morgen eindelijk stoppen met sneeuwen dus daar duim ik dan maar voor!

Nog een paar foto’s:

 (de laatste is mijn huis..)

Vanuit mijn kamer met een uitzicht alsof ik op wintersport ben, hier dan mijn eerste blog. Het is nu mijn derde week in Lund, al voelt het al als veel langer! Het is hier erg gezellig met alle andere studenten en ik begin al aardig mijn weg te vinden hier. Het enige nadeel is de KOU! Het is hier echt héél, héél erg koud. De laatste dagen sneeuwt en vriest het gewoon standaard de hele dag en woensdag was er zelfs een sneeuwstorm! Buiten zijn was  echt een avontuur, en helaas was mijn lichaam niet echt bestand tegen deze kou en ben ik er een beetje ziek van geworden.. Zelfs voor Zweedse begrippen schijnt het nu erg koud te zijn. De buitentemperatuur is op dit moment -10 graden.. Maargoed, los van het weer vermaak ik me hier tot nu toe het grootse deel van de tijd erg goed! Ik zal bij het begin beginnen.. (en in het vervolg proberen vaker te schrijven):

Op 11 januari vlogen Tess en ik ’s avonds naar Kopenhagen. Daar hebben we overnacht in een hostel en de volgende ochtend de trein gepakt naar Lund. Op het treinstation werden we warm ontvangen door  andere studenten die ons in busjes naar de universiteit brachten.  Bij het inladen werd gevraagd of we soms een jaar bleven, gezien onze hoeveelheid bagage. Eenmaal aangekomen bij de universiteit moest je je inschrijven en wachten op de sleutel van je huis. Tess had deze binnen 2 minuten, ik binnen 2,5 uur..

’s Middags  kwam ik dan eindelijk aan in mijn nieuwe toekomstige onderkomen. Na eerst 5 trappen beklommen te hebben met een backpack, een koffer, een tas met laptop en net aageschafte dekens en lakens etc., was mijn eerste indruk niet al te positief. Ik kwam een gang binnen die vol stond met vuilnis dat er duidelijk al een tijd had gestaan en dat was ook te ruiken. De eerste deur was meteen mijn kamer dus daar rook het ook niet al te fris. Tegenover mijn kamer zit de gezamenlijke woonkamer en keuken. Hier was het echt een teringzooi, niet normaal! Ik dacht dat het bij ons thuis wel eens een troep was, maar onze keuken  (van Fayin, Rensco en mij) zou echt een schoonheidsprijs verdienen vergeleken met deze bende. Overal lagen etensresten, afwas, open vuilniszakken etc.  Toen ben ik het huis maar snel ontvlucht en met Tess iets gaan eten in de stad.

Toen ik weer thuis kwam zag het er gelukkig een stuk beter uit allemaal. Al het vuilnis was weg en de keuken was redelijk opgeruimd. Ik begreep dat het er zo uit had gezien omdat iedereen met de kerstvakantie weg was geweest. Nu is het niet meer zo erg als die eerste keer maar de keuken is nog steeds altijd echt heel erg smerig. Ik woon hier met 12 anderen en daarvoor is die keuken gewoon veel te klein. Dagelijks vind je nog steeds overal etensresten en als je een bord ofzo nodig hebt moet je dat eerst van andersmans vuile vaat gaan afwassen. Ik heb nu dus maar besloten om zo min mogelijk thuis te eten. Behalve de keuken is  het hier best oké. Ik woon samen met 6 zweden en 5 andere internationale studenten. Tot nu toe heb ik nog niet zo heel veel contact met mijn huisgenoten, voornamelijk omdat ik zelf niet zo vaak thuis ben. Wat ze zeggen over Zweden gaat voor mijn Zweedse huisgenoten helemaal op; ze zijn vriendelijk en behulpzaam als je ze iets vraagt maar voor de rest zijn ze erg gesloten en niet de meest spontane mensen die je je kan voorstellen.

De eerste week was erg hectisch maar ook heel leuk! Ik moest op zoek naar een fiets (erg moeilijk hier), we hebben een tripje naar de Ikea gemaakt, elke dag hadden we 1 of 2 uur Zweedse les (+ een examen dat ik uiteraard heb gehaald), er werd van alles georganiseerd door mijn mentorgroepje, en, niet onbelangrijk, er waren elke dag feestjes! Dit was erg leuk want op deze manier leer je meteen veel mensen kennen. Er zijn hier een paar honderd internationale studenten maar toch zie je overal al steeds dezelfde gezichten (waaronder ook een heleboel Nederlanders).

Afgelopen week zijn mijn lessen begonnen. Er was een vak wat ik heel graag wilde doen en waar ik ook thuis al heel veel moeite voor had gedaan. Na op het laatste moment nog mijn bachelordiploma te hebben laten opsturen, werd ik dan uiteindelijk gelukkig toegelaten! Bij de eerste les begreep ik waarom het zo moeilijk was geweest allemaal; dit vak is onderdeel van een 2 jarig masterprogramma en eigenlijk niet bedoeld als los vak. Ik kwam dus in een klas die al een half jaar bij elkaar was maar dat maakte verder niet uit. Iedereen is erg aardig en ik zit in een groep met iets van 20 verschillende nationaliteiten dus dat maakt het heel erg leuk! Ik was in eerste instantie van plan om ook nog zweedse les en andere vakken te gaan volgen maar dit ene vak is al best pittig dus ik heb besloten om dat maar te laten zitten. Ik moet natuurlijk ook tijd overhouden voor andere leuke dingen..

Zoals handballen hopelijk! Een van mijn Zweedse huisgenoten bleek een handbalfan te zijn dus daar heb ik in de eerste week hier een paar europacup wedstrijden mee gekeken. Dit was erg gezellig en hij vertelde me dat er hier in Lund twee clubs zijn die hoog spelen en dat ik daar gewoon moet gaan kijken dus dat ga ik de komende weekenden doen.  Daarnaast is hier sowieso elke dag eigenlijk wel wat te doen. Afgelopen maandag zijn we met onze mentorgroep gaan swingdancen. Je kreeg eerst een uur dansles waarbij alle jongens in een kring stonden en de meisjes dan steeds moesten rouleren. Daarna kon je dan zelf je aangeleerde moves in de praktijk brengen op live muziek van een band. Natuurlijk kon ik er niks van, maar dit was echt heel leuk om te doen! Vrijdagmiddag heb ik  meegedaan aan een project waarbij we engels moesten praten met Zweedse schoolkinderen, die dan in ruil daarvoor koekjes voor ons hadden bakken, goeie deal dacht ik zo!

Verder kan je hier elke dag van de week lunchen, eten of ‘uitgaan’ bij verschillende nations. Nations zijn een soort studentenclubs waar je je als student verplicht bij moet inschrijven. Ze zijn niet echt te vergelijken met studentenverenigingen in Nederland omdat alles veel vrijblijvender is. Maar hier kan je dus goedkoop eten en drinken en dat wordt allemaal vrijwillig verzorgd door andere  studenten. Het enige nadeel is wel dat je overal ruim optijd moet zijn en dan meestal nog in de kou in de rij moest staan.  We hopen allemaal dat dit alleen nu het geval is omdat het nog het begin van het semester is maar of dat ook zo is moet nog blijken..

Lund is echt een klein schattig stadje met op elke hoek van de straat leuke koffie-, en lunchtentjes, echt superleuk! Ook alle gebouwen zien er heel schattig uit, het heeft iets weg van een middeleeuws stadje. Midden in het centrum staat een grote kathedraal en 2 grote universiteitsgebouwen en alle andere faculteiten zijn daar een beetje omheen gebouwd.  

Te wijten aan de kou ben ik eigenlijk nog op weinig andere plaatsen geweest dan op de universiteit en bij de Nations.  Als het hier een keer boven het vriespunt is moet ik de rest van de stad maar eens gaan verkennen..

Ik heb het hier dus erg naar mijn zin op één belangrijk aspect na; ik mis mijn allerliefste Phil verschrikkelijk! De overgang van samenwonen in ons leuke huisje, naar hier met 12 andere (tot nu toe nog) niet zulke boeiende mensen in een vies studentenhuis wonen, is toch best groot. Gelukkig komt hij me over 2 weken al opzoeken en kan ik hem alles hier laten zien.

Ik zal proberen wat regelmatiger te schrijven in het vervolg, dan is het niet steeds zo’n lang verhaal. Ben benieuwd hoe het met jullie allemaal gaat. Voor degenen die het nog niet hebben; installeer skype, heel erg handig!

 Heel veel groetjes vanuit het leuke, maar o zo ijskoude Lund! 

Hier een link naar  alle foto’s op facebook: http://www.facebook.com/jessica.buning?v=feed&story_fbid=1261639473969#/album.php?aid=2036976&id=1619171956

Ps. Mijn zweedse nummer: 0704307821 (al is het voordeliger om naar mijn Nederlandse nummer te bellen, dat kost jullie niks extra)

Alweer onze laatste blog uit Thailand! Na 6,5 week reizen vliegen we nu over 4 dagen naar huis. De afgelopen 2 weken zijn echt voorbijgevlogen, terwijl we eigenlijk weinig hebben gedaan. We hebben een beetje ge-eilandhopt tussen Ko Phangan, Koh Tao, Phuket, Koh Phi Phi en Krabi en genoten van de prachtige natuur hier!

Na het vertrek van Gaby en Jessy waren we nog met z’n tweetjes over maar hadden we al snel 2 nieuwe reismaatjes gevonden. Femke en Iris hadden we al eerder gezien in Bangkok en in Laos en we besloten om vanaf nu samen verder te gaan, hoe meer zielen, hoe meer vreugde!  Op 6 augustus was eindelijk de langverwachte Full Moon Party, die helaas een beetje tegenviel. Het was best een leuk feestje en we hebben ons natuurlijk prima vermaakt, maar wat iedereen ons al had verteld was waar; de Full Moon Party was eigenlijk precies hetzelfde als alle feestjes van de dagen ervoor, maar dan met veel meer mensen. Dit was eigenlijk alleen maar irritant omdat je elkaar hierdoor alleen maar sneller kwijtraakte. Het was wel heel grappig om te zien hoe er echt van alle kanten bootjes aankwamen met feestgangers en ook weer ‘s ochtends vertrokken. Toen waren we toch wel erg blij met onze huisjes aan het strand, zodat we na 10 uur feesten meteen ons bed in konden duiken.

Na de Full Moon hebben we een dagje uitgerust en toen de boot gepakt naar Koh Tao. Voor Thaise begrippen verliep de reis vlekkeloos (1,5 uur vertraging en 3 uur op de boot in plaats van 1,5). We waren niet de enige met het idee om naar Koh Tao te gaan, het eiland was echt overvol! Femke ging een paar dagen duiken dus die had hierbij een kamer gekregen voor haar en Iris, maar Sherien en ik moesten nog op zoek. We hadden van een vrouw in Koh Panghan een adresje gekregen van hele mooie bungalows aan het strand. Ze had er alleen niet bij verteld dat je hiervoor eerst ongeveer 3 km bergopwaarts moets lopen.. Na dit gedaan te hebben met onze bakpacks op onze rug en in de brandende zon om 1 uur ‘s middags waren we natuurlijk helemaal dood. We konden een bungalow krijgen voor de komende dagen, maar niet voor die avond want alles zat nog vol. We hebben toen eerst nog rondgelopen en ongeveer alle guesthouses op het hele eiland gebeld, maar er was geen enkele kamer meer te krijgen. De vrouw van die bungalows was heel aardig en had ons aangeboden dat we dan wel gratis in haar restaurant (in de open lucht) mochten slapen. We waren ons hier al helemaal op aan het voorbereiden toen er gelukkig toch op het laatste moment een bungalow vrijkwam omdat iemand een reservering had gecancelled! 

We hadden weer echt een heel mooi huisje aan het water! Zelf hadden we geen strand maar we mochten gebruik maken van het strand van het resort naast ons. Dit was echt een PRACHTIG klein prive strandje tussen de rotsen. In Nederland ga ik alle foto’s ook op deze blog zetten en zullen jullie echt jaloers zijn! Het water was helderblauw en  je kon ook heel goed snorkelen. Het was echt een van de mooiste plekjes waar we geweest zijn! We bleven 4 dagen op Koh Tao totdat Femke klaar was met duiken en haar Paddy had gehaald. Sherien en ik hebben onze tijd daar vooral (alleen maar) gevuld met op het strand liggen, maar Femke en Iris waren iets actiever. Iris was bijvoorbeeld overdag gaan vissen en had een zwaardvis gevangen, die we die avond hebben opgegeten .

We hadden maar een visum voor 15 dagen dus we moesten Thailand uit. We hadden een geweldig plan bedacht om naar Maleisie te gaan, maar dit bleek helaas te gevaarlijk. Om in Maleisie te komen moet je met de trein door het zuiden van Thailand en dit schijnt een gevaarlijk gebied te zijn. We moesten nu snel iets anders bedenken omdat we nog maar 1 dag hadden. Het bleek erg duur om naar Cambodia te vliegen, dus was onze enige andere optie een visa-run naar Birma. Dit betekende dat we een boot moesten nemen, met een busje naar de grens zouden worden gebracht en heen en weer zouden varen naar Birma voor een stempel in ons paspoort. Het koste ons maar een nacht en een dag en het was ook nog eens heel goedkoop, dus perfect dachten we! Toen we dit plan meedeelde aan het thuisfront werd er nogal bezorgd gereageerd omdat Birma op dit moment niet echt the place to be is. Hierdoor vonden we het zelf ook eigenlijk best wel spannend om naar Birma te gaan, ondanks dat ons verzekerd was dat het veilig was. Op heel erg lang wachten bij de grens na, verliep het allemaal zonder problemen.

We waren weer legaal in Thailand en hebben toen de bus genomen naar Phuket. Hier zijn we twee nachtjes gebleven en wederom hebben Femke en Iris een dagtour gedaan en Sherien en mij achtergelaten op het strand. De volgende bestemming was Koh Phi Phi, een van de allermooiste eilanden! Sherien en ik hebben een tour gedaan langs 7 stranden om het eiland heen. Dit was echt SUPERMOOI! We zijn op Monkey Island geweest, op Maya Bay (het strand uit de film The Beach), we hebben gesnorkeld op Shark Point (helaas geen haaien gezien) en we hebben de zonsondergang op het water bekeken. Helaas was de batterij van onze camera op halverwege de dag, maar dit was echt prachtig!

Op Koh Phi Phi zijn we langs het Tsunami Memorial gelopen. Hier zagen we de naam en allemaal foto’s van Dominique, een meisje uit Diemen dat we kenden en daar is omgekomen. Dit was best heftig.. De natuur om Koh Phi Phi heen was dus heel erg mooi, maar het eiland zelf viel een beetje tegen. Alles was heel toeristisch en ook het strand viel tegen omdat het water maar ongeveer tot je enkels kwam en dezelfde temperatuur had als de zon, niet echt verkoelend dus.

Na 2 dagen Phi Phi vertrokken we naar Krabi. Hier zitten we nu en dit is onze laatste bestemming voordat we teruggaan naar Bangkok. De reis naar Krabi duurde erg lang omdat we uren moesten wachten op een busstation. Toen we eindelijk aangekwamen waren bij onze huisjes barstte er echt een verschrikkelijke onweersbui los waarbij is me serieus afvroeg of het restaurantje waar we inzaten zou blijven staan. Gelukkig was dit wel het geval . We hebben hier gisteren de hele dag een kookcursus gehad, dat was erg leuk! De avond ervoor waren we uitgeweest dus we waren allemaal heel erg brak.In eerste instantie konden we allemaal echt niet aan eten denken maar later ging het gelukkig beter en hebben we 7 heerlijke thaise gerechten gemaakt! Vandaag hebben Femke, Iris en ik rotsgeklommen. Dit was superleuk maar wel even iets anders dan het indoorklimmen wat ik gewend was! Ik heb overal spierpijn en ben bang dat ik me morgen niet meer kan bewegen.. Na het klimmen zijn we op eigen houtje nog een stukje een paar rotsen opgeklommen en hadden we echt het meest geweldige uitzicht (foto’s volgen)!

Na het klimmen hebben we (voor even) afscheid genomen van Femke en Iris. Zij zijn al vertrokken naar Bangkok omdat daar nog van alles willen doen. Wij gaan ze morgen achterna, maar slapen dus nog 1 nachtje hier op Krabi. In Bangkok hebben we nog even de tijd om een beetje te shoppen en daarna vliegen we maandag terug naar huis! Aan de ene kant is er nog heel veel wat we nog zouden willen zien, maar eigenlijk vinden we het stiekem allebei niet zo erg om naar huis te gaan (7 weken zonder vriendje is toch wel heel erg lang..).

We komen wel echt als volleerde reizigers terug: we hebben onze backpacks binnen de minuut in- en uitgepakt, we zijn een meester geworden in afdingen en zelfs voor plassen in een gat in de grond draaien we onze hand niet meer om We hebben echt een geweldige tijd gehad hier en we gaan nog eventjes genieten van de komende paar dagen!!

Het is alweer etenstijd en Sherien wacht op me dus ik moet maar snel stoppen. Tot snel allemaal in Nederland!

xxxxxxxxxx